Przedstawia ona dualizm człowieka, który wewnętrznie walczy między dobrem, a złem. Jest nie tylko analizą ludzkiej moralności, ale też ukazaniem konsekwencji skrajnego tłumienia w sobie części swojego ego.
Choć można wiele o tym utworze napisać, to jednak warto zajrzeć do środka - czy jest ono tak mroczne jak chce nam to ukazać popkultura?
Tajemnicze zniknięcia Jekylla nie mogą obejść się bez echa w kręgach jego przyjaciół. Toteż gdy na stół jednego z nich trafia testament doktora, postanowienia głoszą jasno:
[...] na wypadek zgonu Henryka Jekylla, dr. med., dr. jur. utr., członka król. towarzystwa itd., miało całe jego mienie przejść w posiadanie „przyjaciela i dobrodzieja Edwarda Hyde”; po wtóre: na wypadek, gdyby dr Jekyll „znikł lub w niewyjaśniony sposób był nieobecny przez czas dłuższy niż trzy miesiące kalendarzowe”, miał wymieniony Edward Hyde zostać spadkobiercą Henryka Jekylla — i to bezzwłocznie.
Wykonawca testamentu tj. adwokat Utterson zamierza dowiedzieć się kim jest ów Hyde. Postać jego budzi niezrozumiały dla wszystkich wstręt - tym większe jest zdziwienie, że to ta kreatura ma dziedziczyć wszystko to, co posiadał doktor Jekyll.
Wiedziony ciekawością Utterson nie ma zamiaru spocząć, dopóki nie odkryje prawdy jaka kryje się za tajemniczą znajomością dwóch panów. Nie spodziewa się jednak, że to, co ujrzy światło dzienne, będzie straszniejsze niż jego domniemania...
Nie jest to pozycja długa - zaledwie sto dwadzieścia stron w rozmiarze kieszonkowym.
Dla osób, które przeczytały ze dwa kryminały wcześniej, Doktor Jekyll i pan Hyde nie będą brzmiały jak coś strasznego, a raczej jak dość luźna historia. Nie wątpię, że w XIX wieku podobne dzieła mogły przyprawiać o gęsią skórkę, jednak nie dziś...
Na pewno jest to nietypowy, mroczny w swojej prezencji, ciekawy pod względem badania ludzkiej natury, tytuł do którego można przysiąść na jedno popołudnie.
🎭Tytułowy doktor Jekyll i jego alter ego są epicentrum fabuły, którą śledzimy oczami pana Uttersona, co nie daje się nam wczuć w żadną z postaci.
🎭Akcja jest wartka, co (ze względu na objętość) zupełnie nie dziwi. Nie ma wątków pobocznych, idziemy jednym torem do rozwiązania sprawy.
🎭 Eliksir zmieniający osobowość głównego bohatera może skłaniać czytelnika do przemyśleń, czym ów substancja jest. Czy jest to wyłącznie fantazja autora, a może jest to analogia to środków psychoaktywnych, które pozbawiając ludzi hamulców, ukazują ich niecodzienne dla ogółu oblicze?
Spodziewałam się czegoś innego - trochę dłuższego, bardziej mrocznego, z efektem wow - w końcu to klasyka! Jest ona dość prosta i bez wątpienia na dzień dzisiejszy znalazłyby się tytuły lepiej zgłębiające ludzką psychikę, jednak niecodzienny styl i oryginalne podejście do tematu sprawiają, że całość czyta się przyjemnie i szybko.
Pozdrawiam, Klaudia ❤
Klasyka literatury z odrobiną grozy
Klaudia Cybulska
Pochłaniam wiedzę i historie. Na blogu znajdziesz szczere recenzje (od perełek po gnioty), relacje z podróży i szczyptę lifestyle’u. Wpadnij do mojego świata! 🌍📖
Więcej o autorze
Komentarze: